وبلاگ باغبانی دانشكده كشاورزي بوعلی سینا

ارقام زرد آلو 1

agrisina — Sun, 13 Sep 2009 22:36:18 GMT

با سلام در این بخش شما را با چندی از ارقام زرد آلو آشنا می کنیم که از سایت های مختلف با زبان اصلی گرفته شده و تحت ترجمه دوستان عزیزم از جمله آقای امیر خاکی و آقای محمد امیری قرار گرفته است .

ارقام زرد آلو :

Goldcot

زرد آلويی که رکورد توليدی خوبی در واينلند دارد. رنگ و کيفيت نسبتا خوب یا متوسط است. در طی سالها اثبات شده که یک رقم قابل اطمینان و مقاوم واستاندارد است. اما بهترین کیفیت را ندارد. زمان رسیدن این رقم 30 جولای است.

Budapest

اصلاحگر : tamassy isfvan and colleagues

خاستگاه : مجارستان

گلدهی و گرده افشانی : خود بارور ، شکوفه ها میان فصل

عملکرد : متوسط تا بالا

رسیدگی میوه : دیررس

مشخصات میوه : بزرگ تا خیلی بزرگ 40-45 گرم ، رنگ نارنجی روشن ، گوشت سفت ، ترش مزه

ظاهر درخت : قائم باشاخه های میانی قوی ، قدرت متوسط

حساسیت : مقاومت متوسط به سرمازدگی

Goldrich

اصلاحگر : Harold fogle

خاستگاه : ایالت واشنگین

مشخصات میوه : 55-60 سانتیمتر قطر ، شکل کشیده ، پوست نارنجی بدون لکه سرخ ، کمی نقطه دار ، گوشن نارنجی سفت ، مزه شیرین متعادل و بسیلر خوب ، بزرگ ( اندازه اصلی زرد آلو ) ، قابلیت حمل ونقل خوب ، قابلیت انبار داری ظاهر درخت : مقاوم ، قوی ، پر بار

Gonci magyar kajszi

اصلاحگر: Brozik sandor korponai gyula

خاستگاه : مجارستان 1960

گلدهی وگرده افشانی : خود نابارور ، گلدهی میان فصلی

عملکرد : بالا

رسیدگی میوه : میان رس

مشخصات میوه : اندازه متوسط ، 40 – 55 گرم ، رنگ نارنجی تیره ، گوشت نرم ، هسته شیرین ، طعم شیرین بسیار خوب .

ظاهر درخت : نیمکره ای ، قدرت متوسط

Harcot

[(Geneva x Naramata) x (Morden 604) x (Phelps x Perfection)]

اصلاحگر: Hough and Bailey

خاستگاه : کانادا

گلدهی و گرده افشانی : خود نابارور ، گلدهی زود تا میان فصلی

رسیدگی میوه: میان رس

مشخصات میوه : سایز میوه متوسط ، 35 – 40 گرم ، ذوزنقه شکل ، رنگ نارنجی تیره ، سفت ، مزه بسیار شیرین ، هسته شیرین

Harmat

اصلاحگر : Tamássy István و Pedryc Andrzej

خاستگاه: ایران و قفقاز

گلدهی و گرده افشانی : خود نابارور، زودگلده

عملکرد: بالا

رسیدگی میوه: بسیار زودرس

مشخصات میوه: سایز متوسط، 35 تا 45 گرم، رنگ نارنجی، گوشت نرم، خوشمزه، هسته تلخ

ظاهر درخت: راست قامت و قدرتمند

حساسیت: مقاومت خوب به یخ زدگی

Karimabad

نهال اتفاقی

اصلاحگر : نامشخص

خاستگاه : پاکستان

گلدهی و گرده افشانی : خود نابارور

رسیدگی میوه :زودرس

مشخصات میوه: اندازه کوچک ، رنگ نارنجی ، گوشت سفت ، هسته شیرین ، طعم شیرین

Hangarian best(Magyar kajszi)

اصلاحگر: نامشخص

خاستگاه: مجارستان 1868

گلدهی و گرده افشانی: خود نابارور،اندازه گلها متوسط با گلبرگ های سفید،فصل گلدهی طولانی(8 روز)

عملکرد: بسیار بالا

رسیدگی: زود رس تا میان رس(اواخر جولای تا اوایل آگوست)

مشخصات میوه: اندازه متوسط،48 تا 50 گرم،شکل مخروطی تا گرد،رنگ زرد متمایل به سبز، زرد دلپذیر بعد از رسیدن،در مقابل آفتاب قرمز تا قرمز تیره(به صورت لکه یا پوشش)،گوشت نارنجی تا نارنجی قرمز و سفت،آبدار،طعم بسیار خوب و معطر،ترش و شیرین،هسته کمی تلخ،حاوی 6.8% قند،قابلیت انبار داری خوب، به آسانی ژلاتینی می شود بنابراین بهترین زردآلو برای مربا می باشد.

ظاهر درخت: کوچک و نوک درخت پهن با شاخه های کمی افتاده

حساسیت: مقاوم به سرما،مقاوم در برابر سرمازدگی طی گلدهی

منبع : بینام آورنده : امیرخاکی-محمدامیری تنظیم :مسعود ملکی

شاه توت

agrisina — Sat, 12 Sep 2009 23:11:18 GMT

گیاه شاه توت

· شناسنامه

· شرح گیاه

· نیازهای اکولوژیک

. آب و هوا

. آبیاری

. خاک

. کود

. ازدیاد

. قلمه

. قلمه زدن چوبی

. قلمه سبز

· کاشت

· داشت

. هرس

. مبارزه با بیماریها و آفات

. برداشت

. دامنه انتشار

شناسنامه

توت Moraceae	:تیره
Moras nigra L.	:نام لاتین
Black mulberry – Persian mulbery	:نام انگلیسی
توت سیاه – درخت شاه توت	:نام فارسی
توث شانی – توث اسود	:نام عربی

شرح گیاه

درخت شاه توت را بومی ایران وترکیه می دانند. درختی است به ارتفاع 4 تا 10 که به حالت طبیعی به ارتفاع 20 متر نیز می رسد. رنگ پوست آن قهوه ای تا قهوه ای سیر ولی شاخه هایش تا اندازه ای سبز روشن و با دانه دانه های فراوان روی پوست آن است جوانه هایش نسبتاً قوی و کلفت ( قویتر از جوانه های درخت توت سفید) و براق به شکل بیضی مخروطی و به رنگ قهوه ای بنفش هستند. طول برگهایش 7 تا 18 سانتی متر و عرض آن حدود 8 سانتی متر است فرم آنها بیضی تا قلبی شکل با حاشیه ای دندانه دار ونوک تیز و کوچک هستند. برگها در سطح بالایی سبز تیره رنگ بوده و تعدادی مونیز رویشان دیده می شوند. سطح پائینی آن سبز روشن با موهای زیادتری هستند طول دسته برگ حدود 2 سانتی متر و کمی کلفت با موهایی نسبتاً زیادتر از برگ است از برگهای توت سیاه ( شاه توت) در پرورش کرم ابریشم استفاده نمی کنند چون کرمها باخوردن مقدار زیاد آن بیمار شده اسهال می گیرند و تلف می شوند. گل نر کوتاه و کلفت و به رنگ سبز تیره است گل ماده از گل نر هم کوتاهتر است. گوشت میوه ها از دیواره گلها بوجود می آیند که رنگ آنها قرمز تیره یا آبی سیاه می شود. تنها کمی قبل از افتادن از درخت قابل خوردن می شوند. چون تا کمی پیش از رسیدن مزه ترشی دارند که برای خوردن جالب نیستند. زمان گلدهی آن معمولاً اردیبهشت ماه است. میوه های شاه توت را خشک نمی کنند و تنها به صورت تازه مصرف می شوند. درخت شاه توت اغلب پررشدتر و بلندتر از درخت توت سفید است. درخت شاه توت تا ارتفاع 1500 متر از سطح دریا و بیشتر هم می تواند بخوبی رشد کرده و میوه بدهد. تذکر: دو نوع توت سیاه وجود دارد یکی درست مثل توت سفید بوده که تمام خواص و شکل و فرم آنرا دارد و حتی مزه اش هم مانند توت سفید شیرین بوده تنها رنگش سیاه است. این توت و درختش در ایران نادر است. نوع دیگر که نه تنها در از لحاظ رنگ میوه با توت سفید شباهتی ندارد بلکه مزه اش هم با آن بکلی فرق داشته و در اغلب نقاط ایران بنام شاه توت معروف و در یزد توت سیاه و درهمدان توت شرابی نامیده می شود.

نیازهای اکولوژیکی

آب و هوا

از آنجائیکه درختان توت واریته های مختلفی دارند در آب و هوای متفاوت از نسبتاً گرم تا معتدل و حتی نزدیک به سرد کاشته می شوند در شرایط ایران مرکزی از 10 درجه بالای صفر و در گیلان مازندران از حدود 12 درجه بالای صفر در بهار رشدش را آغاز می کند و بهترین گرما در جریان بهار و تابستان برای آنها بین 25 تا 35 درجه سانتی گراد است. در سرمای 2 تا 4 درجه سانتی گراد زیر صفر برگهای توت یخ زده و می ریزند درخت توت گیاهی نور پسند است نور خورشید باعث تقویت رشد و افزایش شاخ و برگ درخت شده تابش نسبتاً شدید باعث کوتاهتر شدن فاصله میان گره ها و کوچکتر شدن برگها می شود ولی وزن خشک گیاه را افزایش می دهد.

آبیاری

همه گونه های توت از نظر مصرف آب پرنیازند در نقاطی که کاشته می شوند باید سالیانه حداقل 600 میلی متر باران، آن هم به صورت یکنواخت در طول سال وجود داشته باشد تا به آبیاری مصنوعی نیاز نباشد. نهالها در ابتدای کشت و زمان جوانی به آب بیشتری نیاز دارند و باید هر هفته یک الی 2 بار آبیاری شوند ولی بتدریج با بالا رفتن سن درختان نیاز آبی آنها کمتر می شود. در نقاط کم آب درختان مسن باید حداقل هر 10 الی 15 روز یکبار آبیاری شوند.

خاک

خاکهای شنی لومی برای رشد درختان توت بسیار مناسبند مخلوط بودن خاک با مواد پوسیده گیاهی مثل برگ یعنی هوموس به خاک امکان تنفس و به باکتری های موجود در آن امکان فعل و انفعالات زیادتر و بهتری را می دهد. زمینهایی که قابل نفوذ آب نبوده و رطوبت را مدت زیادی در خود نگهدارند و با تلاقی شوند مطلقاً استعداد کاشت درختان توت را ندارند همچنین در خاکهایی که در اثر تابش خورشید سله بسته و شکاف بردارند نباید توت کاشت. در زمینهای رسی که قابلیت نفوذ هوا در آن کم است ( زمینهای سرد) رشد و نمو درختان توت غیرمنظم و بسیار کند می شود. درخت توت درخاکهای خنثی رشد مناسبی نشان می دهد بطوریکه میتوان آنرا جزو گیاهان خنثی پسند بحساب آورد. بهترین PH برایش بین 6 تا 7 می باشد.

کود

کودها علاوه بر اینکه قدرت مقاومت درختان را در مقابل سرمای شدید به بالا می برند در مقابل آفات و بیماریها آنها را مقاوم تر می کنند. کود کافی و صحیح گل دادن و تبدیلشان به میوه را در بهار تسریع و تولید میوه به مقدار زیاد را مطمئن می کند. به منظور آگاهی از مقدار کود مورد نیاز باید اولاً نوع خاک شناسایی شود ثانیاً مقدار کود موجود در آن را به کمک تجزیه شیمیایی معلوم کرده و مقداری را که باید به خاک اضافه شود نیز محاسبه کرد. مقدار کود ازته 100 کیلوگرم درهکتار به صورت N و همچنین 100 کیلوگرم در هکتار کود فسفر به صورت P2O5 می باشد این کودها را نه یکبار بلکه در چند بار و در فواصل معین همه ساله به باغ توت می دهند. بطوریکه جمع سالیانه آنها 100 کیلو از هر کود در هکتار شود.

ازدیاد

ازدیاد درخت توت به دو طریق صورت می گیرد: 1- جنسی 2- غیر جنسی 1- ازدیاد جنسی: میوه های واریته های مختلف توت بین خرداد الی مرداد می رسند درختان توت تقریباً از 5 سالگی شروع به میوه دادن می کنند برای بذرگیری میوه های رسیده را از روی درخت یا بهتر از زیر آن جمع آوری کرده روی غربال با فشارآب بیشتر بذرها را از گوشت جدا و در سایه یا گرمای طبیعی اطاق خشک می کنند. روشی که بیشتر توصیه می شود اینست که میوه های رسیده چیده شده را 4 الی 5 روز داخل ظرفی در گرمای اطاق می گذارند تا خوب تخمیر شوند. آنگاه آنها را روی غربالی ریخته به کمک فشار آب شیرودست بذرها را از گوشت جدا کرده و دوباره در داخل اطاق و دور از تابش مستقیم نور خورشید خشک می کنند بهتر است بذر توت را در همان سال اول بکارند زیرا قوه نامیه اش بطور طبیعی تنها 3 ماه حفظ می شود. هرگاه آنرا در دمای پائین تر از 10 درجه سانتی گراد نگهدارند قدرت خود را تا یکسال و حداکثر حتی تا 2 سال حفظ می کنند ولی درصد رشد بذرها به شدت پائین می آید. قوه نامیه بذر توت بسته به واریته های مختلف بین 20 درصد تا 90 درصد متغیر است. هر 100 کیلو میوه توت 2 تا 3 کلو بذر می دهد. در هر کیلو بذر توت حدود 520000 عدد بذر وجود دارد. مقدار بذر لازم برای کاشت آن در هر هکتار حدود 12 کیلوگرم است بذرها را در بهار یا پائیز می کارند مدت لازم برای جوانه زدن بذرهای کاشته شده در گرمای 20 درجه سانتی گراد بین 15 تا 20 روز است. بشرط آنکه در این مدت بستر آن مرطوب نگهداشته شود قبل از کاشت باید به زمین کودهای لازم را داد. پس از جوانه زدن بسترها به یک الی دو هفته سایه بان نیاز دارند. ازدیاد درختان توت به وسیله بذر بسیار ساده و کم هزینه تر از روشهای دیگر است. نکته ضعف تفرق صفات نهالهای حاصله است که یکدست نخواهند بود. 2- ازدیاد غیر جنسی: به منظور حفظ خواص مادری آنرا از راههای غیرجنسی زیاد می کنیم. مهمترین راههای ازدیاد غیرجنسی عبارتند از: الف) پیوند: عبارتست از انتقال بخش یا جوانه ای از گیاهی که میوه های عالی دارد. بر روی پایه ای ریشه دار با این منظور که گیاه بدست آمده تنها از همان میوه های عالی همه ساله تولید کند. مهمترین انواع پیوند در توت عبارتند از: پیوند شکمی- پیوند اسکنه ای- پیوند مجاورتی- پیوند لوله ای- پیوند روی ریشه که معمولاً پیوند ریشه از همه متداولتر بوده و حدود 90 درصد پیوندها به این روش است که در پیوند ریشه، ریشه های یکساله را در بهار در ارتفاع 8 الی 10 سانتی متر بریده و پیوندک را نیز مورب از زیر یک جوانه قطع کرده و بسرعت بین پوست و چوب ریشه فشار می دهند تا خوب در آنجا جای گیرد. آنگاه محل بریدگیها را نوارپیچ می کنند این کار برای ایجاد تماس بین مرسیستم ریشه در نقطه برخورد؛ پیوندک انجام می گیرد.

قلمه

در ازدیاد به وسیله قلمه تمام خواص گیاه مادری حفظ می شود. قلمه زدن 2 نوع است: قلمه زدن چوبی و قلمه زدن سبز

قلمه زدن چوبی

از سر شاخه های یکساله به قطر تقریبی 1 تا 3 سانتی متر درهنگام خواب زمستانی قلمه گرفته و در سردخانه ها درگرمای 5 درجه نگهداری می کنند تا گرمای خاک در بهار به 14 درجه برسد. آنگاه آنرا در زمین می کارند هر قلمه باید 4 تا 5 جوانه در حال خواب داشته و طول آن به 15 تا 20 سانتی متر برسد.

قلمه سبز

شاخه های درختانی که برای قلمه گیری سبز انتخاب شده اند در زمستان طوری هرس می کنند که برایشان تنها 6 تا 7 جوانه باقی بماند این جوانه ها در بهار آینده تولید برگهایی سبز به طول 30 تا 40 سانتی متر و بیشتر می کنند آنها را به طول 15 تا 20 سانتی متر بریده بجز دو برگ انتهایی بقیه برگها را می چینند و در اردیبهشت یا خرداد روی زمین می کارند. ج) خوابانیدن

کاشت

درخت توت را می توان در بهار یا پائیز کاشت. درنقاط سرد یا یخبندانهای زمستانی معمولاً آنرا در بهار می کارند تا نهالها از آسیب سرمای شدید زمستانی در امان باشند. زمان کاشت در بهار هنگامی است که هنوز جوانه نزده باشند در مناطق معتدل و گرمسیر خطر سرمازدگی ریشه ها در زمستان وجود ندارد و در پائیز میتوان نهالها را کاشت در ایجاد باغ توت باید نوع درخت، نوع و اندازه و طعم میوه، تعداد نهالها در واحد سطح، موقعیت جغرافیایی محل کاشت و نوع خاک و PH آنرا مورد توجه قرار داد. پس از کود دادن و شخم زدن و آماده کردن زمین ومشخص شدن فواصل درختها از هم ( معمولاً 3 در3 متر) گودالهای 50 در 50 در 50 سانتی متری حفر و نهالها داخلشان کاشته می شوند. هرگاه PH خاک اسیدی بود قبل از حفر گودالها و شخم زدن مقداری آهک روی زمین می ریزند تا PH آن خنثی شود. هنگام کاشت باید دقت کرد تا ریشه ها بطور آزاد داخل گودال جای گیرند. پس از خاک ریزی اطراف آنرا با پا می فشارند تا تماس لازم بین ریشه و خاک صورت گیرد. گودال را پس از کاشت نهال فوری آبیاری شدید می کنند.

داشت

هرس

درهرس درختان توت اولاً همه شاخه های خشک شده و بیمار را باید بریده و فوراً سوزاند ثانیاً همه شاخه هایی که به سمت داخل تاج رشد کرده اند و ما آنرا نرک می نامیم به دلیل بی بار بودن و بی جهت مصرف کردن مواد غذایی باید هرس شوند. از همین نرکها درازدیاد درختان توت می توان استفاده نمود. ثالثاً همه شاخه هایی که تاج درخت را بی جهت شلوغ کرده و مانع رسیدن نور به میوه ها می شوند باید حذف نمود. بهترین زمان برای هرس هنگامی است که برگها ریخته و درخت در حالت خواب زمستانی باشد ولی در صورت لزوم در سایر مواقع نیز می توان درخت توت را هرس نمود.

مبارزه با بیماریها و آفات

بیماریها: بیماری موزائیک توت که عامل ویروسی دارد راه پیشگیری آن اینست که در خزانه مبتلایان به آن را حذف کرده و فوراً سوزانده شوند و از بیماریهای قارچی می توان از بلایت سفیدک سطحی توت، بیماری مرگ سرشاخه توت و بالاخره زنگ توت، پوسیدگی بنفش ریشه، پوسیدگی ریشه را نام برد که همگی بوسیله سموم قارچ کش مبارزه می شوند. همچنین بیماری باکتریایی توت را می توان نام برد از انگلها انواع شپشکها و کنه ها می باشند که به درختان توت خسارت وارد می آورند.

برداشت

توت به صورت خام یا خشک شده مصرف می شود. درخت توت درسال پنجم شروع به میوه دادن می کند و معمولاً از سال هشتم یا نهم به حداکثر میوه دهی خود می رسد و مدتها در این سطح باقی می ماند زمان برداشت محصول هنگامی است که میوه ها از حالت سبزی بیرون آمده مثل شیشه براق می شوند. اغلب همه میوه ها با هم نمی رسند لذا باید آنرا در چند نوبت چید برای چیدن چادر روی زمین در سایه انداز درخت پهن کرده و درخت را اگر تنومند نباشد با دست تکان داده تا میوه های رسیده از شاخه ها جدا شده روی چادر بریزند میوه توت سریعاً باید مصرف شود چون در سردخانه بیش از 2 تا 3 روز قابل نگهداری نیست و اگر بخواهند خشک کنند فوری باید در آفتاب پهن شود تا مقدار زیادی از آبش را از دست بدهد . میوه خشک شده را بیش از یکی دو سال هم می توان نگهداری نمود. زمان برداشت میوه توت، با شرایط جوی مناطق مختلف تغییر کرده و از نیمه دوم خرداد تا اوایل مرداد ماه است. در مناطق گرم زودتر و در مناطق سرد میوه ها را دیرتر می چینند.

دامنه انتشار

در آذربایجان غربی و در حوالی دره قاسملو ارومیه بحالت وحشی دیده می شود و در کرمانشاهان در کوههای برناج و پرودر ییلاقات بیرجند هم یافت شده است. همچنین در شمال و غرب ایران کوهستانهای شمال تهران

منبع : www.daneshnameh.rosh.ir آورنده : مهدی کارگزار تنظیم : مسعود ملکی

اسفناج 1

agrisina — Sun, 21 Dec 2008 11:51:18 GMT

با عرض سلام به دوستان عزيز اين مطلب نيز همانند مطلب بادام داراي دو بخش است كه در بخش اول در مورد كشت و معرفي اسفناج توضيح داده شده و در بخش دوم در مورد انبار داري و فوايد اسفناج توضيح داده شده است .

اسفناج(Spinach oleraceaea L. )

1- اصل و قدمت:

اسفناج به صورت خودروSpinacia tetranda در اسیای مرکزی ( ترکستان ، ایران و افغانستان ) می روید که با اسفناج اهلی ) Spinach oleracea L.) قرابت زیادی داشته است . مبداء این گیاه به درستی معلوم نیست . به احتمال قوی اصل ان از ایران است که نام ان نیز به احتمال قوی از زبان فارسی گرفته شده است . اولین بار در سال 674 میلادی در چین از ان استفاده می کردند و نزد رومیان و یونانیان از 2000 سال پیش شناحته شده بود .در قرن 12 به اروپا راه یافت . بعضی ها عقیده دارند که ابتدا در قرن 13 یا 14 به اروپا راه پیدا کرد . Scheewe و همکاران بر این عقیده اند که اسفناج توسط اعراب به شمال افریقا برده شد و توسط مورها (Moors) در قرن 11 به اسپانیا راه یافت. به نظر Ryder کلمه انگلیسی Spinach از کلمه اسپانیای Espinaca مشتق شده است . این گیاه از طریق اسپانیا در سطح اروپای مرکزی انتشار یافت . در اروپا تا قرن 15 با گیاه خودروی به نام Atriplex hortensis رقابت می کرد . بعداً توسط اروپاییان به امریکا برده شد . Girenko تواننست اختلاف اسفناج را با دو گونه هم خویش دیپلوییید ان (Spinacia tetranda ) و ) Spinacia turkestanica) مشاهده کند و به این ترتیب انواع ابتدای ان را در شمال غربی هندوستان ونپال دانست . {پیوست ، غلامعلی }

2- مشخصات گیاهشناسی :

اسفناج متعلق به خانواده چغندر (Chenopodiaceae ) است . گیاهی است یک ساله و روز بلند که پس از سبز شدن تولید برگهای طوقه ای (Rosette ) به این ترتیب که برگها در یک سطح در اطراف ساقه ای به طول چند میلیمتر نزدیک به سطح خاک قرار می گیرند . در طی رشد بعدی این ساقه طویل شده و از ان شاخه های جانبی دیگری از محل اتصال برگهای طوقه ای به ساقه ی اصلی منشعب می شوند و ممکن است از ساقه ی اصلی ساقه های فرعی درجه 1 و2 همراه با شاخه های جانبی درجه 1و2 به وجود ایند . اندازه ی گیاه می تواند بین 8 تا 10 سانتیمتر متفاوت باشد .

ربشه ی اصلی اسفناج عمیق است و می تواند تا عمق 140 سانتیمتری در خاک نفوذ کند . از این نظر می توان این گیاه را در خاکهای شور به خوبی کشت نمود . ریشه های فرعی این گیاه دوکی شکل است و حداکثر تا 60 سانتیمتری خاک پراکنده اند .

برگها در ارقام مختلف دارای رنگ و فرم متفاوتی هستند و به شکلهای تخم مرغی ، بیضوی و یا نیزه ای وجود دارند . کناره برگها می تواند کاملاً صاف و یا دندانه دار باشند . پهنک برگ نیز صاف و یا دارای چین وچروک است . ارقامی که دارای برگهای چین وچروک هستند ، از نظر نگهداری در انبار مناسب ترند زیرا تهویه در انها بهتر صورت می گیرد ولی در عوض به سختی قابل شست و شو هستند . در اسفناج گلهای نر و ماده ممکن است به چند صورت زیر ظاهر شوند .

الف – پایه های که فقط دارای گلهای نر بوده و اغلب دارای کاسبرگ 4 شکافه و 4 پرچم اند . اندازه گیاه کوچک است و نسبت به سایر انواع زودتر گل می دهد .

ب – پایه های که فقط دارای گلهای ماده بوده و دارای کاسبرگ 2 تا 4 شکافه هستند .

ج – پایه های دو جنسی که تعداد گلهای نر نسبت به گلهای ماده زیادتر است .

د – پایه های دو جنسی که تعداد گلهای ماده نسبت به گلهای نر زیادتر است .

بنابراین از نظر پراکندگی ، گلهای نر و ماده می توانند روی یک یا دو پایه قرار گیرند . در ارقام قدیمی گیاهانی که دارای گلهای نر هستند ، برگهای کمتری دارند و زودتر نیز گل می دهند و به همین علت نیز باید زودتر برداشت شوند تا با افت عملکرد همراه نباشد .

گلهای نر بعضی اوقات با برگ و در بعضی مواقع بدون برگ بر روی ساقه گل دهنده ظاهر می شوند . گلهای ماده در محور برگها پنهان هستند ولی گلهای نر به وضوح اشکارند که از بازار پسندی گیاه می کاهد . به همین علت است که کاشت ارقام ماده و یا ارقامی که تعداد گلهای ماده ی ان بیشتر است ارجعیت دارد . اسفناج نر و ماده را از رنگدانه ها و کربوهیدراتهای موجود در گیاه تشخیص می دهند . قند ، کلروفیل و مقدار کاروتین در اسفناج ماده بیشتر از نر است .مادگی دارای یک تخمدان ، یک خامه و 4 تا 6 کلاله است . کلاله ها اغلب دارای انشعاباتی نیز هستند امروزه به کمک اصلاح نژاد توانستند معایب گلدهی زودتر از موعد و و برگدهی کم گیاه نر را از بین ببرند و همانند حصوصیات گیاه ماده کنند ، به طوری که گیاهان دو پایه مانند گیاهان تک پایه محصول تولید می نمایند . گرده افشانی اسفناج به صورت غیر مستقیم است و اغلب با باد صورت می گیرد . پس از عمل لقاح تخمک رشد کرده و تولید میوه ی شکوفا می کند .امروزه دو واریته از این گیاه کشت و زرع می شود :

الف – S.o. var . oleraceae syn var spinosa(Moench) یا اسفناج بذر خار دار که در واقع نوع قدیمی را معرفی می کند و به نظر Krug اسم اسفناج از کلمه لاتین Spina بمعنی خار مربوطه به این واریته است .

ب - S.o. var . inermis (moench) یا اسفناج بذر صاف که اولین بار در قرن 16 میلادی معرفی شد . ارقمی که خار دار هستند ، میوه با پوشش گل رشد کرده و پس از سخت شدن اغلب دارای 2و 3 و یا 4 خار می شوند . از آنجایکه در موقع بذر پاشی با ماشین ، بذر خار دار به سختی از ماشین به زمین می افتد ، کشت های مکانیزه مشکلات زیادی را به همراه دارد . ولی باید دانست که بذر خار در شرایط سخت زمستان معمولاً دارای رشد و نمو بهتری است تا بذر صاف .{پیوست ، غلامعلی }

3- شرایط آب و هوایی

اسفناج محصول نواحی نسبتاً سرد است و در آب و هوای خنک بهتر رشد می کند . به طور کلی اسفناج در مجاورت تابش زیاد افتاب دمای متوسط و هوای مرطوب بهترین نتیجه را می دهد . یخبندان را بیشتر از اغلب سبزیهای دیگر تحمل می نماید . بعضی از ارقام آن حتی در مقابل سرمای تا 7- درجه سانتیگراد نیز مقاوم است . بادهای شدید و خشک به گیاه خسارت وارد می کند . بنابراین نقاطی که دارای اب وهوای معتدل هستند ، و با توجه به این امر که این گیاه دارای دوره رویش نسبتاً کوتاهی است (40 تا 50 روز ) ، می توتن چندین بار در سال اقدام به کشت آن نمود . اسفناج دارای انواع بهاره ، پاییزه و زمستانه است . گرمای زیاد باعث زود به گل رفتن و به بذر نشستن آن می شود . به همین علت است مناطقی که تابستانی گرم دارند ، کشت آن در اوایل و یا اواسط پاییز و یا اوایل اسفند صورت می گیرد ( مانند خوزستان )

- جدول تولید اسفناج در امریکا و کشورهای اروپایی

کشور	هکتار	تن
آمریکا	3668	31640
ایتالیا	8264	105240
فرانسه	5713	85410
آلمان غربی	3915	56954
هلند	1975	45300
نقل از : Nonnecke, 1989

پس از خاتمه مرحله رویشی ، دوره زایشی در گیاه آغاز می شود . به این ترتیب که شکل طوقه ای برگها در گیاه از بین می رود ، ساقه گل دهنده شروع به نمو کرده و ساقه های جانبی گل دهنده نیز ظاهر می شوند . مرحله زایشی اسفناج تحت تأثیر دو عامل طول روز و گرما هدایت شده و با بهارش افزایش می یابد . { پیوست ، غلامعلی }

پرورش بادام 1

agrisina — Tue, 29 Jul 2008 17:50:18 GMT

باعرض سلام به دوستان عزیز ، این مطلب در ۲ بخش ارائه می شود ، که در هر بخش به دلیل زیاد بودن مطلب ، ادامه ی ان را در ادامه مطلب ذکر کردیم . در کل :

بخش اول :گیاهشناس بادام ، شرایط رشد ، نحوه ی تکثیر است

بخش دوم : کاشت بادام ، هرس و هدایت ، تغذیه و کود دهی ، گلدهی ، گرده افشانی ، باروری ، ریزش میوه و گل ، رشد میوه وبلوغ ، برداشت و میزان محصول ، فرایند و درجه بندی بادام ، ارقام بادام ، آفات و بیماریهای بادام

گیاهشناسی بادام :

بادام با نام علمی Prunus amygdalus از خانواده Rosaceae می باشد.برگها ساده و در شاخه های تازه تشکیل شده فصل جاری ظاهر می شود.شکل برگها نیزه ای ، باریک ،دراز و نوک تیز و کمی موج دار و بسته به ژنو تیپ با لبه های صاف یا مضرس می باشند.

گلهای ان سفید یا صورتی رنگ بوده و در بهار قبل از باز شدن جوانه های برگ ظاهر می شوند و منظره زیبا به درخت می بخشند . هر گل ان شامل 5 کاسبرگ ، 5 گلبرگ و 20 تا 30 پرچم است . تخمدان آن یک برچه و محتوی دو تخمک و میوه آن شفت و به رنگ سبز و پوشیده از کرک های فراوان است .

معمولاً یکی از دو تخمک به رشد خود درون تخمدان ادامه نمی دهد ، بنابر این در داخل میوه یک دانه وجود دارد . در برخی مواقع ممکن است هر دو تخمک نمو حاصل کنند و دو دانه یا مغز در داخل میوه به وجود آورند.

مغز بادام از یک لایه نازک به رنگ قهوه ای روشن پوشیده شده است و شامل دو لپه بزرگ به رنگ سفید ، شفاف و روغن دار است .

ارتفاع درخت به 8-6 متر می رسد ( البته در شرایط زراعی بادام در کشور ما که اغلب دیم و دارای رشد کم می باشند به ندرت به این ارتفاع می رسند) . بادام دارای یک سیستم ریشه بندی قوی و عمودی بوده که این امکان را به گیاه می دهد که حتی در شرایط نامساعد خاک و با کمی رطوبت نیز خوب رشد کند و به حیات خود ادامه دهد .

بادام بومی آسیای غربی و ایران است و تا سواحل مدیترانه گسترش داشته است . بنابر گزارش دانشمندان روسی بادام های تحت کشت حاصل تلاقی بین دو گونه Prunus bucharica و P.fenzliana می باشد . تا اواخر قرن 18 عمدتاً بادام به وسیله بذر تکثیر می شد و به علت خود عقیمی اکثر ارقام بادام ، بذور هتروزایگوس بوده و این به ایجاد تنوع کمک کرده و گروههای جغرافیای و طبقه بندی آنها را مشکل ساخته است .

ترکیبات و موارد مصرف:

دانه ی بادام دارای انرژی ذخیره ای بالا است ، یکصد گرم مغز بادام دارای 598 کالری انرژی است. ترکیبات g 100مغز آن شامل: g19پروتئین ،g54 چربی، g21 کربوهیدرات ، g5 آب و g1 خاکستر گیاهی میباشد. دانه ی بادام تلخ ( P. communis ، (P. dukisدارای 6/55 % لیپیدها ، 9/18 % پروتئین، 2% فیبر خام، 3/2 % خاکستر ، 9/7 % قندهای محلول و 266/0 % هیدروسیانیک اسید. هر یکصد گرم مغز بادام خشک علاوه بر چربی، پروتئین و مواد کربوهیدراتی و آب دارای 234 میلی گرم کلسیم ، 504 میلی گرم فسفر ، 417 میلی گرم آهن ، 773 میلی گرم پتاسیم 24/0 میلی گرم ویتامین، 92/0 میلی گرم ریبوفلاوین و 5/3 میلی گرم نیاسین میباشد.

بادام تلخ دارای ماده ای به نام آمیگدالین است. این ماده متبلور با فرمول خام 2H₂O و C₂₀H₂₇N₁₁توسط ماده ی امولسین که یک نوع دیاستاز و یا سیناپتاز است و در ترکیب بادام وجود دارد هیدرولیز میشود.

از هیدرولیز آمیگدالین در مجاورت آب موادی مانند قند و گلوکز و اسید سیانیدریک (HCN)و اسانس بادام تلخ حاصل میشود.اسانس بادام تلخ یا آلدئیدبنزوئیک (C₆H₅CHO) در عطر سازی و در صنایع رنگ برای تهیه ی رنگ سبزی بنام مالاشیت کاربرد دارد.این ماده که تازه ی آن بی رنگ بوده ولی پس از کهنه شدن کمی زرد میشود ، دارای بوی قوی و طعم سوزان و تلخ است و خواص طبی آن مورد توجه میباشد.

مغز بادام مصارف متعددی دارد ، به صورت تازه،به صورت سرخ کرده با نمک بسیار خوشمزه است.روغن بادام جهت مصارف داروئی،آرایشی و در قنادی ها مصرف میشود. کره بادام عاری از نشاسته بوده و برای تهیه ی غذا برای بیماران دیابتی استفاده میشود.

گاهی در کشورهای خارجی بادام را در مرحله ی سبز زمانی که مغز آن به صورت شیری است برداشت مینمایند.در این حالت مغز در حالت شیری با نوعی پنیر خامه ای کم شکر مصرف میشود.در حدود 80-75 % از بادام تولیدی در صنایع قنادی و 25-20 % در مصارف دیگر ( آنون،1981) مصرف میشود.

بادام های تلخ جهت مصارف دارویی و عطر سازی و کمی هم در شیرینی پزی به کار برده میشوند. محصولات جانبی بادام در صنایع شیمیایی استفاده میشود.

شرایط رشد:

آب و هوا و نواحی تولید:

بادام معمولأ در کشورهایی تولید می شود که در عرض های جغرافیایی 45-36 شالی واقع هستند.تحت شرایط آب و هوایی خاص ، امکان کشت آن نواحی شمالی تر هم وجود دارد. بادام همچنین در مناطقی مانند آفریقای جنوبی ، آمریکای جنوبی، استرالیا و هند نیز دیده می شود. یکی از عوامل محدود کننده در کشت بادام سرما های دیررس بهاره است و این موضوع بعلت شکوفه دادن زود هنگام بادام میباشد. بخصوص اگر سرما در هنگام تمام گل یا در موقع بستن میوه حادث شود خسارت شدید خواهد بود. اکوتیپ های زیادی در طی قرنها توسط بشر انتخاب شده اند که سبب سازش این اکوتیپها با شرایط آب و هوایی محلی شده است.

درخت بادام برای جوانه زنی مناسب ، نیاز به یک دوره سرمایی در زمستان دارد. نیاز سرمایی بسته به رقم از 700-100 ساعت در دمای زیر^oc 2/7 متفاوت است (تابوئنکا،1979). در اسپانیا تابوئنکا در سال 1972 ، براساس نیاز سرمایی در زمستان و نیاز گرمایی در اوایل بهار ، 38 رقم بادام را در 5 گروه طبقه بندی نمود.

تحمل درخت بادام به سرمای زمستانه خوب است و تا 20^oc – را تحمل میکند. در صورتی که سرد شدن هوا تدریجی باشد تحمل به سرمای زمستانه بیشتر است. مقاومت به سرما در ارتباط نزدیک با مقدار ماده ی خشک جوانه و مقدار بالای الیگوساکاریدها میباشد. بعد از دوره ی خواب، در نتیجه ی تقسیم با کاهش کروموزومی (میوز) در کیسه های گرده در داخل جوانه های گل، میزان الیگوساکاریدها کاهش می یابد و در نتیجه مقاومت به سرمای جوانه های گل کاهش یافته منجر به آسیب تخمدان و میله پرچم میشود.

بدترین حالت موقعی است که سرما بعد از یک دوره ی گرم و مرطوب حادث شود. مقاومت به سرما در زمان تمام گل بستگی به رقم دارد. برای مناطقی که سرمای بهاره وجود دارد، ارقام دیر گل مناسبتر میباشند. به طور کلی آب و هوای مرطوب برای درخت بادام مفید نیست و هوای خشک بهترین نتیجه را می دهد. شیب های رو به جنوب بهترین محل برای پرورش بادام است.

از نظر شدت نور معمولأ بادام در جاهایی کشت میشود که این محدودیت وجود ندارد. تحقیقات نشان داده است که شدت نور پائین سبب اخلال در رشد درخت و سخت تر شدن درون بر میوه میشود.( گراسلی و کراسارنیود 1980)

آبیاری :

بادام پیوند شده روی پایه بذری نسبت به درجه حرارت بالای تابستان و رطوبت پائین بسیار مقاوم است و از این نظر بهتر از تمام میوه های مناطق معتدل میباشد. در شرایط آب و هوایی مدیترانه ای، بادام معمولأ در تابستان آبیاری نمیشود . در مناطق با بارندگی کمتر از 250 میلیمتر در سال، درختان بادام با تراکم 60-50 درخت در هکتار کشت میشوند. با افزایش بارندگی تراکم کاشت میتوانند افزایش یافته و به 150 تا 200 عدد برسد .

به هر حال برای به دست آوردن یک محصول مناسب در مناطق نیمه خشک آبیاری لازم است . با آبیاری مناسب امکان افزایش محصول تا 3 یا 4 برابر وجود دارد . آبیاری بادام در زمان مناسب اهمیت دارد ، مخصوصاً موقعی که بر روی پایه ی هلو پیوند شده باشد . در واقع گاهی عدم آبیاری در مناطق خشک بهتر از یک تک آبیاری در فصل خشک است . در صورت عدم آبیاری بادام در فصل خشک ، گیاه وارد مرحله ی رکود می شود که آنرا در مقابل تنش آبی محافظت می کند . یک تک آبیاری در این زمان مانع ورود گیاه به این مرحله شده و اثر منفی روی بادام دارد .

خاک:

درخت بادام از جهت خاک خیلی قانع است مشروط به اینکه زمین قابلیت نفوذ پذیری مناسبی به آب دارا باشد . با این حال برای یک محصول مناسب ، بهتر است تجزیه ی خاک برای اصلاح هر گونه کمبود غذای قبل از کشت صورت گیرد . تجزیه برگ برای تعیین نیاز کودی در دوره رشد نیز مفید است . از کشت بادام در زمین های رسی و مرطوب ، محصول بادام را نیز کاهش می دهد .

این مطلب ادامه دارد

منبع:کتاب پرورش بادام/ علی تهرانی فر ، محمد کافی ، محمود عدلی اورنده : مسعود ملکی

پرورش بادام 2

agrisina — Sun, 27 Jul 2008 23:26:18 GMT

کاشت:

بهترین زمان کاشت نهال بادام در اواخر پاییز بعد از ریزش برگهای نهال ها می باشد.در محل های با زمستان های خیلی سرد این عمل ممکن است در اواخر زمستان یا اوائل بهار صورت گیرد. بعد از آماده کردن زمین شامل شخم و دیسک و در صورت لزوم تسطیح و دادن کود های آلی و شیمیایی، محل کاشت درخت روی ردیفها مشخص شده و گود برداری میشود.

قبل از کاشت نهال لازم است مقداری خاک مرغوب در ته گودال ریخته و سپس ریشه های نهال جوان را روی خاک تازه قرار داده و با خاک اطراف آنرا به نحوی پوشاند که محل طوقه گیاه هم سطح خاک قرار گیرد و محل پیوند بیرون از خاک باشد، خاک اطراف نهال ها بلافاصله بعد از کاشت بایستی فشرده شده تا ریشه ها خوب به خاک بچسبند. نهال باید طوری کاشته شود که جوانه (محل پیوند) در جنوب غربی درخت واقع شود،این حالت میتواند از آفتاب سوختگی جلوگیری کند.

آبیاری بلافاصله بعد از کاشت لازم میباشد. نهال های جوان باید دارای چوب،پوست و ریشه های سالم باشند.نهال ها ممکن است توسط خود باغ دار تهیه شوند، در غیر اینصورت نهال ها باید از محلی مطمئن و با علم به نوع رقم و پایه تهیه گردند. همیشه توصیه می شود پول بیشتری برای تهیه ی نهال های مرغوب پرداخته شود و از خرید نهال های ارزان قیمت از منابع نامطمئن پرهیز گردد. در محل های بادگیر ، احداث بادشکن قبل از احداث باغ ضروری است.

برای نگهداری نهال جوان بهتر است از قیم استفاده نمود. اگرچه سیستم کاشت میتواند به شکلهای مختلف باشد ولی سیستم مربّعی بیشتر مرسوم است. فاصله ی بین درختان بسته به نوع رقم، پایه، حاصلخیزی خاک و سیستم آبیاری متفاوت است. فاصله ی 5×5 متر برای ارقام پیوند شده بر روی پایه های هلو و هیبریدهای هلو × بادام در نظر گرفته شده است. فاصله ی کاشت در مورد پایه ی بادام بیشتر (8-6) متر و در بادام کاری دیم تراکم کاشت در واحد سطح کمتر خواهد بود.

هرس و هدایت:

هرس بادام شامل دو نوع شکل دهی و بارد هی میباشد. هرس شکل دهی در سالهای اولیه بعد از کاشت نهال صورت میگیرد و هرس بار دهی(تکمیلی) بعد از استقرار شکل درخت و شروع بار دهی صورت می گیرد. هرس شکل دهی بلافاصله بعد از کاشت نهال شروع میشود.در این زمان شاخه های پایینی را از ارتفاع دلخواه قطع می کنند. معمولاً درخت را از ارتفاع یک متری قطع میکنند و در صورتی که شاخه های اضافی روی نهال رشد کرده باشد آنها را قطع می نمایند، بجز شاخه های اصلی که در فاصلهی 15-10 سانتیمتری از انتهای تنه ی اصلی در جهات مختلف انتخاب می شوند.

در تابستان سال اول، شاخه های رشد یافته در محل های ناخواسته و پا جوش ها قبل از اینکه طویل شوند قطع میشوند.در زمستان سال دوم هرس هدایتی درخت برای فرم دادن شاخه های ثانویه در فاصله ی 60-50 سانتیمتری شاخه های اصلی ادامه می یابد. عمل هرس در زمستان سال سوم و چهارم بعد از کاشت نیز انجام میشود تا سرانجام درخت دارای 3تا4 شاخه ی اصلی و هر شاخه ی اصلی دارای 7-5 شاخه ی فرعی باشد. جهت نفوذ بیشتر نور معمولاً مرکز درخت را از شاخه خالی میکنند.

در زمان بار دهی درخت،هرس منحصر به حذف شاخه های مریض ،خشکیده و شاخه هایی که در جهت نامناسب رشد میکنند،میشود. گلهای بادام معمولاً روی شاخک هایی که معمولاً 5 سال عمر میکنند شکل میگیرند.بنابراین هر ساله ، هرس به منظور جانشین کردن این شاخک ها و حذف شاخک های مسن و تحریک به تولید شاخک های جدید بایستی صورت گیرد.

در درختان مسن بادام که سالم بوده ولی محصول کم تولید میکنند،نوعی هرس جوان سازی انجام میگیرد.در این نوع هرس شاخه های اصلی بریده می شوند. در اثر این هرس سنگین، تعداد زیادی شاخه ی جدید در بهار رشد میکنند که از آنها برای جانشینی شاخه های پیر استفاده میشود.

تغذیه و کود دهی:

بادام مانند هر گیاه دیگر به عناصر غذایی نیاز دارد.از عناصر غذایی پر مصرف،ازت، پتاسیم و فسفر اهمیت بیشتری دارند. کمبود ازت در بادام به صورت برگهای رنگ پریده، کوچک، قدرت کم،خشکی شاخه های کوچک، کاهش تعداد میوه در درخت و کاهش محصول ظهور می یابد. تأمین ازت به صورت اوه باعث افزایش راندمان گرده افشانی و بستن میوه شده و در نتیجه محصول افزایش می یابد.یک دستور کلی شامل کاربرد Kg 200در هکتار پتاسیم و فسفر قبل از کاشت و بعداً Kg 120-100 ازت و 60-50 کیلوگرم فسفر و پتاسیم در هکتار همه ساله در باغ می باشد. فسفر و پتاسیم معمولاً در اوائل زمستان به خاک اضافه می شود.ازت به سه قسمت تقسیم شده و در سه مرحله ی بهمن، اسفند و اواخر فروردین ماه به گیاه داده می شود. از عناصر کم مصرف کمبود روی، مس و بور بیشتر گزارش شده است. کمبود عنصر روی باعث تولید برگ های کوچک در بادام و زردی بین رگ برگی در برگها میشود. پاشیدن سولفات روی به میزان 8/6 تا 3/11 کیلوگرم در 378 لیتر آب در فصل استراحت نباتی نتیجه ی مثبت داده است.

در حالت کمبود مس، علائم به صورت رشد کم، پوست خشک و چروکیدگی مغز بادام ظاهر میگردد.پاشیدن EDTA مس بر روی شاخ و برگ در رفع کمبود موثر بوده است. سوختگی نوک برگ ها معمولاً در اثر کمبود عنصر بور مشاهده می گردد. کاربرد براکس در خاک به میزان 66 تا 112 کیلوگرم در هکتار علائم کمبود را بر طرف میکند. این مقدار بور برای مدت چهار سال کافی است.

یکی از راه های تشخیص کمبود در بادام تجزیه ی برگی می باشد. اگر چه مقدار عناصر موجود در برگ در ماه های مختلف و شرایط گوناگون ممکن است متفاوت باشد، به هر حال بهترین زمان برداشت نمونه برگی در ماههای خرداد و تیر می باشد.

سوریا و همکاران(1982) بیشترین محصول را موقعی بدست آوردند که برگها حاوی 7/2 درصد ازت، 35/1 درصد فسفر، 25/1 درصد پتاسیم، 15/3 درصد کلسیم،95/0 درصد منیزیم، 100 قسمت در میلیون آهن، 57 قسمت در میلیون منگنز و 36 قسمت در میلیون روی بودند.

گل دهی:

درختان حاصل از کشت بذر قبل از گل دادن دارای یک دوره جوانی هستند. خصوصیات دوره ی جوانی ، برگهای کوچکتر ،رشد حالت بوته ای و گاهی اوقات خاردار بودن میباشد.در درختان پیوندی نیز دوره ی جوانی دیده میشود ولی طول مدت آن خیلی کوتاهتر است. به طور کلی بسته به رقم بعد از 5-3 سال و گاهی بیشتر بادام وارد مرحله بار دهی میشود.

گل انگیزی در سال قبل از شکوفایی گلها در ماههای اردیبهشت و خرداد اتّفاق می افتد.گل آغازی یا تشکیل اجزای گل به صورت جنینی در داخل جوانه ی گل، در مرداد اتّفاق می افتد و تا آغاز پاییز اجزای اولیه ی گل در داخل جوانه ی گل ظاهر میشوند. تشکیل دانه ی گرده در طول زمستان(دی و بهمن) اتّفاق می افتد، در حالیکه بلوغ تخمدان،بر خلاف سایر گیاهان جنس رزاسه، درست قبل از گل دهی رخ می دهد. گلها قبل از برگها در اواخر زمستان یا اوائل بهار ظاهر میشوند.جوانه های گل بادام شبیه به جوانه ی گل هلو می باشد،یعنی منفرد،بدون برگ و همیشه در وضعیت جانبی بر روی شاخه قرار می گیرند نه انتهای ساقه .

جوانه های گل بر روی سه نوع شاخه قرارمیگیرند:

1. در اطراف شاخک های کوتاه به طول 10-3 سانتیمتر ، با کمتر از 8 گره که معمولاً 5-1 جوانه ی گل دارند.

2. بر روی شاخک های طویل تر یا شاخه های کوتاه با 25-۸گره .

3. بر روی شاخه های طویل با بیش از 25 گره،معمولاً در قسمت انتهایی این شاخه ها جوانه های گل به صورت کروی در کنار جوانه های رویشی قرار میگیرند.

زمان و طول دوره ی گل دهی بسته به رقم و شرایط آب و هوایی متفاوت می باشد و ممکن است از 10 تا 30 روز متفاوت باشد. بادام نیاز به تنک گل و میوه ندارد. تشکیل میوه زیاد در درختان سالم سبب تناوب بار دهی نمیشود.با این حال در بعضی از ارقام بادام پدیده ی سال آوری دیده میشود.

گرده افشانی:

بیشتر ارقام بادام دگر گرده افشان بوده و برای میوه دهی نیاز به ارقام دیگر دارند. معمولاً برای انجام عمل گرده افشانی از دو رقم گرده زا استفاده می شود . یکی از ارقام گرده زا کمی قبل از رقم اصلی گل می هد و رقم دیگر کمی بعد از رقم اصلی تولید گل می نماید . این حالت باعث می شود که رقم اصلی در تمام طول گل دهی اش گرده ی کافی در اختیار داشته باشد . گرده افشانی موثر هنگامی اتفاق می افتد که به ازاء هر ردیف از ارقام اصلی یک ردیف درخت گرده زا کاشته شود . درصد درختان گرده زا به میزان 15-20 % که اغلب برای سایر درختان میوه نتایج رضایت بخشی می دهد برای درختان بادام کافی نیست .

عمل انتقال دانه ی گرده بر روی کلاله ی مادگی بیشتر توسط زنبور های عسل صورت میگیرد. بنابراین قرار دادن کندوی عسل در باغ راندمان گرده افشانی را افزایش میدهد. معمولاً1تا2 کندو در هکتار کافی است. در شرایط غیر عادی( درجه حرارت پایین،باد و وجود گیاهان رقیب) برای حصول اطمینان وجود 4تا5 کندو در هکتار لازم است.

باروری:

در ارقام خود ناسازگار، جوانه زنی دانه ی گرده برروی کلاله ی مادگی مختل شده و یا به تأخیر می افتد.حتی آنها که موفق به جوانه زنی میشوند،امکان رشد لوله ی گرده درون خامه وجود ندارد و یا اینکه این عمل بسیار کند صورت میگیرد.

برای جوانه زنی و رشد لوله ی گرده درجه حرارت^oc 23-15 مورد نیاز است.این مقدار پایین تر از حدی است که برای درختان میوه خزان دار لازم می باشد. البته این درجه حرارت به نوع رقم بستگی دارد.لورتی و وتی (1984) مشاهده کردند که جوانه زنی لوله گرده در رقم زود گل کاپاریل حتی در دمای پاین تر ( ^oc 6-2) نیز انجام میگیرد.زمان جوانه زنی و رشد لوله ی گرده حدود سه روز طول میکشد.البته این موضوع به درجه حرارت و رقم بستگی دارد.به عنوان مثال رشد لوله ی گرده در ^oc 15سه برابر بیشتر از رشد آن در ^oc 10 بوده است. دوره ی پذیرش کلاله ی مادگی 5-3 روز میباشد. در مرحله ی ریزش گل برگها، درجه حرارت کمتر از یک درجه سانتیگراد باعث از بین رفتن خامه و تخمک ها میشود. معمولاً از دو تخمک فقط ی تخمک تلقیح میشود،البته این موضوع هم به نوع رقم و شرایط آب و هوایی بستگی دارد.

ریزش گل و میوه:

در درخت بادام میزان بالای تشکیل میوه مطلوب است زیرا کوچکتر شدن اندازه ی میوه ها عیب محسوب نمیشود . به غیر از گلهایی که به علت عدم باروری ، نقص و تخمک های ناقص خیلی زود ریزش میکنند،بعد از باروری، میوه های بادام در سه مرحله ی دیگر ریزش مینمایند. این مراحل عبارتند از: 1). بلافاصله بعد از باروری 2). حدود 30 روز بعد از گل دهی 3). 45 روز بعد از گل دهی (فروردین ماه) .

گرچه ریزش گل و میوه همیشه اتفاق می افتد ولی چگونگی نگهداری و مراقبت از باغ میتواند موجب تقلیل این ریزش ها در مراحل مختلف شود. معمولاً 35- 15 % کل گلها تبدیل به میوه قابل برداشت میشوند . تنک گل و میوه در درختان بادام ضروری نیست .

منبع : کتاب پرورش بادام/علی تهرانی فر/ محمد کافی/ محمود عدلی اورنده مسعود ملکی

بگونیا

agrisina — Tue, 13 Nov 2007 11:55:18 GMT

بگونیا

بگونیا را همه دوست دارند و کسی نیست که یک بار گلهای کوچک و براق وبرگهای رنگارگش را دیده باشد و نخواهد یک گلدان از ان در خانه داشته باشد . بگونیا یکی از فراگیرترین گیاهان گلدانی است که در سراسر جای برجسته ای در فروش گل داشته است . انواع بگونیا را به عنوان گیاهان گلدار و گلدانی با تنوع بسیار بالای از لحاظ اندازه گل ، شکل ، رنگ وساختار ، پرورش می دهند . بگونیا دارای گونه های زیادی است و بر حسب سیستم ریشه شان به دو دسته افشان وغده ای تقسیم می شوند.

شرایط نگهداری

دما : درجه حرارت مناسب برای بگونیا در زمستان 13درجه سانتیگراد ودر تابستان 18 درجه است ولی توجه داشته باشید در زمستان در کمتر از 12 درجه گیاه از بین می رود .

نور : در محل سایه نیز به خوبی رشد می کند ، افتاب صبح وعصر زمستان برای ان مناسب است و چرخش گیاه برای استفاده ی یکنواخت از نور لازم است .

ابیاری : خاک سطح گلدان در فصول بهار و پائیز بهتر است مرطوب باشد ودر فاصله بین دو ابیاری قدری خشک شود . ابیاری در زمستان هفته ای یک بار و در تابستان هفته ای دوبار مرسوم ترین اشتباه که اکثر افراد دچار میشوند زیاد از حد ابیاری کردن این گیاه است .

رطوبت هوا : بطور مرتب باید هوای اطراف گلدان را با غبار پاش مرطوب کرده و اسفنج مرطوب در بشقاب کنار گلدان قرار داد ولی هیچ گاه برگها را خیس نکنید.

خاک : مخلوطی از کمپوست و شن بهترین خاک برای گیاه است .

تغذیه : هر 14 روز یکبار با محلول غذای طبق دستور ، کمبود مواد غذای را بر طرف کنید ، البته این فاصله زمانی برای تغذیه ، مخصوص بهار و تابستان است که احتیاجات غذای بیشتر است .

تکثیر : برگها با عمر متوسط را انتخاب و سطح زیرین ان را روی ماسه شسته شده بخوابانید و مقداری ماسه نرم روی انها بریزید . پس از مدتی ریشه دار شده و گیاهان جدیدی تولید می کنند ، تقسیم بوته با ریشه در موقع تعویض گلدان هم یکی از روشهای ازدیاد این گیاه است .

مشکلات و بیماری های بگونیا :

تمام محصولات گیاهی گاخانه ای در معرض افات وبیماری قرار دارند که بگونیا در این میان ازاین حمله مصون نیست . مهمترین افات برای این گیاهان شپشک ارد الو است که با داشتن توده اردی در حشره حضور ان مشخص می شود . برای کنترل این حشره ، حشره کش های زیادی از نوع گرانول های سیستمیک وجود دارد . در بگونیا شته ها نیز زیاد دیده می شوند . این حشره اسیب های زیادی را به برگها میتواند وارد کند . در این مورد حشره کش های وجود دارد که می توان تکثیر و طغیان انها را کنترل کند.

منبع : روزنامه جام جم اورنده: مسعود ملکی

گذری از پیام نما 1

agrisina — Thu, 20 Sep 2007 14:38:18 GMT

جلوگیری از گسترش علفهای هرز با رعایت اصول تناوبی زراعت

کاشت یک گیاه در یک قطعه زمین برای چندین سال متوالی به علفهای هرز خاصی که با شرایط رشد وکاشت محصول سازگاری دارند امکان رشد و نمو و فعالیت می دهد.

چنانکه مشکل علفهای هرز بهاره – مثل پیچک وحشی در جمین وجود داشته باشد ، می توان با زیر کشت بردن زمین در پائیز ، علفهای هرز را در بهار و تابستان مهار کرد . و یا در صورتی که علفهای هرز پائیز ، مثل یولاف وحشی مزاحمت ایجاد کرده باشند ؛می توان زمین را زیر کشت بهاره برد و علفهای هرز را در پائیز و زمستان مهار کرد . برای نجات مزرعه از علفهای هرز، زمین را یک یا چند دوره زراعی نکاشت( آیش )

میگذارند.

از تناوب زراعی نیز می توان برای دفع علفهای هرز استفاده کرد. بدین نحو که با کاشت گیاهان وجینی یا گیاهان پوششی با رشد رویشی زیاد و قدرت رقابت شدید با علفهای هرز ، می توان انها را مهار کرد.

وجود گیاهان نظیر چغندر وسیب زمینی ، سویا، پنبه و.... که به گیاهان وجینی یا تمیز کننده معروفند. به از بین بردن علفهای هرز کمک شایانی میکند.

- ترتیکاله ، محصولی امید بخش

« ترتیکاله » گیاهی زراعی متعلق به غلات و با داشتن ظرفیت بالای تولید و تغذیه در تأمین بخشی از نیاز علوفه کشور نقش مهمی ایفا کند . با توجه به اینکه کشت پائیزه جو در مناطق مرتفع کوهستانی و بسیار سرد سیر به علت سرمای شدید با مشکل مواجه می شود ، تریتیکاله را – به علت برخورداری از ظرفیت بالای تحمل به سرما وسازگاری به شرایط سخت . می توان محصولی جایگزین نامید.

این نتایج ، با مطالعه 25 گونه مختلف ترتیکاله به همراه گندم نان به عنوان شاهد ، در مؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور به دست اورد.

- قوانین و مقررات

بیمه تولید بر اساس میانگین منطقه

قرارداد بیمه گروهی امریکا ؛ طرح بیمه تولید گروهی براساس میانگین تولید ، قراردادی است که در ان از میانگین تولید منطقه به عنوان مبنای محاسبه غرامتهای اتی استفاده می شود . در این طرح ، حداکثر %90 از تولید مورد انتظار گروهی کشاورزان تحت پوشش بیمه قرار می گیرند . غرامتهای احتمالی در این برنامه بر اساس میانگین تولید تک تک مزارع و بتفکیک پرداخت نخواهد شد . بر اساس این برنامه، زمانی که میانگین تولید محصولات تحت پوشش منطقه ای که گروه امارهای کشاورزی امریکا تعیین کرده اند از میزان قید شده در بیمه نامه کمتر باشد ، خسارت وارد شده به صورت مساوی محاسبه پرداخت میشود.

از محاسن مهم بیمه به روش گروهی پائین بودن هزینه های اداری و عملیاتی آن در مقایسه با سایر قراردادهای بیمه است .

- تازها

انگلیسیها از ترکیب خیار و خربزه سوپر میوهای به نام « پینو » ساخته اند. هر پینو که پنج یوردر بازارهای انگلستان به فروش می رسد . حاوی مقادیر زیادی پتاسیم و در کاهش فشار خون مؤثر است .

فواید بسیار زیاد این میوه که برای علاقه مندان به طعم خیار و خربزه مناسب است . با تقاضای در خور توجهی در بازار رو برو شده است این میوه حاوی مقادیر زیادی ویتامین های « آ » و « ب» و « ث » است که برای سلامت انسان و مقاومت به سرطان و بیماری های قلبی مفید است . و همچنین این میوه برای افرادی که دارای برنامه های خاص غذای هستند انتخاب خوبی هست ، چون کالری بسیار پائینی دارد.

منبع : پیام نما اورنده : مسعود ملکی

پیاز و فواید ان

agrisina — Sat, 15 Sep 2007 09:45:18 GMT

گیاهشناسی :

پیاز (Allium)

گیاهانی از تیره ی لاله و زیر تیره ی لاله که برگهای ان استوانه ای و اغلب تو خالی گل اذین چتر کروی و یا نیمه کروی است . در برخی از گونه ها تولید پیازچه های هوایی در کنار براکته گل اذین می کنند که پس از جدا شدن رشد کرده و بوته جدیدی تشکیل می دهند. امروز این جنس در تیره ای مستقل جا گرفته است. گونه های مهم این جنس از نظر کشاورزی بدین شرح است:

۱. پیاز A.cepa

2. سیر A.sativum

3. تره فرنگی A.porru

4. تره ایرانی A.ampeloprasum.Iranicu

5. پیازچه A.fistulosum

6. موسیر A.hirtifolium

خواص دارویی پیاز :

پیاز خام یکی از غذاهای ضد عفونی کننده است و معده و روده را از عفونت گوشت پاک میکند و دارای انسولین نباتی است ومرض قند را معالجعه و از ابتلا به ان جلو گیری می کند .

هر شخص سالم که بخواهد سلامتی خود را حفظ کند باید در 24 ساعت با غذای خود در حدود نیم سیر پیاز بخورد . پیاز دارای گوگرد است و برای رشد موهای بدن بسیار لازم است.

پیاز دارای ویتامین های مختلف مخصوصا ویتامین «ث» بوده و از رقیق شدن خون جلوگیری می کند. پیاز نا بود کننده ی ضد ویتامین «ب» می باشد که در مغز برنج بوده و ویتامین های بدن را رسوب می دهد.

پیاز دارای فسفر است ؛پیاز اهک دارد و استخوان بندی را محکم کرده و از نرمی استخوان جلوگیری می کند.

در پیاز انزیم مخصوصی است که اشک را زیادتر و ترشحات داخلی غدد اشک را که ضد سرطان است زیاد می کند . پیاز اشتها به غذا وشهوت را زیاد می کند.

در «برن» پایتخت سویس، هر سال مدت یک هفته برای پیاز جشن می گیرند همینکه کامیون های پر از پیاز از نواحی کوهستانی مجاور به شهر میرسند ، بازرگانان و خانه داران به سوی ان هجوم می اورند . مدت یک هفته ، در خانواده ها و رستوران ها هر غذای تهیه می شود ، مواد اساسی ان پیاز است و در طول این مدت دسته های پیاز را به اطراف پنجره ها و در ورودی خانه می بندند و خانمها کلاهای خود را با ان ارایش می دهند. شب که شد پیاز ها را به زمین می اندازند و اشخاص فقیر این پیازها را جمه کرده و از این غذای که رایگان به دست انها می رسد ، مدت زیادی می توانند از ان استفاده نمایند خوشحال و مسرور می شوند.

یک ملت خوشحال و خوشبخت برای این سبزی که اغلب انرا به عنوان ادویه ی خود بکار می بریم چنین احترامی را قائل است. طب قدیم در موارد زیادی پیاز را مصرف می کردند.

دیوید سکورید طبیب اول یونانی که در قرن اول میلادی می زیست و همچنین پلین گیاهشناس معروف روم قدیم که فرهنگ گیاهشناسی او تا امروز هم اهمیت وشهرت خود را حفظ کرده ،پیاز را عامل بی نظری در سلامت و طول عمر می دانستند.

بلغاریها پیاز خام را زیاد می خوردند و یکی از غذاهای اصلی و مهم انها نان و پیاز و فلفل و نمک است . اکنون بین تمام ملل جهان وضع بهداشتی بلغارستان از همه بهتر است ، بیماری سرطان در ان کشور وجود ندارد و تعداد صد ساله ها زیاد می باشد.

این مطلب ادامه دارد(با کلیک بر مطلب کنار نظر خواهی)

منبع: گیاهشناسی۲/دکتر منصور غلامی و فرشته نجات/دکتر محمد سرورالدین اورنده : مسعود ملکی

جو و فواید ان

agrisina — Tue, 31 Jul 2007 21:25:18 GMT

جوHordeum

گیاهی از تیره ی گندم و نوع گل اذین ان سنبله مرکب است. در هر محل اتصال سه سنبلک تک گلی وجود دارد . پوشه ها در این جنس کاملا باریک و پوشینه ها اغلب به دانه می چسبند . از این جنس تقریبا 11 گونه در ایران رویش دارد. گونه های جوی امروزی ازاجدادی چون جوی وحشی ایجاد شده است. گونه های جوی پیاز دار و جوی بنفش و جوی ساحلی جزو علفهای هرز محسوب می شود.

نام علمی:

- جو وحشی H. polystithum , H. sponateum

- جو پیاز دار H. bulbbosum

H.violaceum- جوی بنفش

- جو ساحلی H.marinum

خواص داروئی جو :

جوشانده ی جوانه ی جو دارای این خاصیت است که مانع عفونت معده که نتیجه گوشتخواری است می شود ؛ و از رشد میکروبهای حصبه ، اسهال و وبا جلوگیری می کند و سایر میکروبهای موذی را می کشد واز همه مهمتر در جو سبز شده ، انسولین گیاهی به مقدار زیاد وجود دارد که قند خون را پائین می اورد . خوردن ماء الشعیر وهمچنین جوی خیس کرده ، معده وروده را پاک وضد عفونی می کند و پیری را درمان می نماید و از ابتلا به مرض قند جلوگیری کرده و این بیماری را معالجه می کند ، جو سه روز در اب خیس کرده و این مایع را بنوشید.

نان جو و همچنین غذاهای که با جو پخته شوند ، دارای مقدار زیادی ویتامین های «ب» هستند و در تقویت میکربهای مفید روده ها مؤثر میباشند و از این جهت است که دهاتی های که نان جو می خورند دیر پیر می شوند و موی سرشان نمی ریزد .

جو وسبوس ان ، یکی از بهترین درمان کلسترول می باشند . اگر خوردن نان جو را مخالف شأن خود

میدانید دلخور نباشید ، سوپ سبوس جو و اشکنه ان نیز همین فوائد را دارد . با غذای خود گاهگاهی

سوپ با اشکنه یا دم کرده ی سبوس جو میل کنید . تمام منافعی را که یاد کردیم عاید شما می شود.

منبع: گیاهشناسی۲/دکتر منصور غلامی و فرشته نجات/دکتر محمد سرورالدین اورنده : مسعود ملکی

مهمترین کاج های موجود درایران

agrisina — Mon, 30 Jul 2007 22:12:18 GMT

جنسهای مهم تیره ی کاج عبارتند از :

1. کاج:این جنس دارای 80 تا 90 گونه بوده که در نیمکره ی شمالی و کوهستانهای نواحی گرم یافت میشود .

طبقه بندی کاج ها اغلب از روی تعداد برگ های قرار گرفته در غلاف مشترک و فرم مخروط انها انجام می گیرد . کاجها ، بومی ایران نیستند و توسط اشخاص به ایران اورده شده اند . از مهمترین کاجهای موجود در ایرن می توان به موارد زیر اشاره کرد :

کاج ایرانی

- کاج جنگلی

- کاج کاشفی

- کاج سیاه

- کاج سنگی {کاج بادامی}

p. eldarica- کاج ایرانی

این کاج بومی ایالات الدار گرجستان بوده و از مدتها قبل به ایران وارد شده است و در مناطق مرطوب ونیمه خشک به خوبی رشد میکند. مخروطها به صورت دوتای وسه تای و عمود به شاخه هستند .

p.silvestris- کاج جنگلی

از اروپا وارد ایران شده و درختان کهن سال ان در سفارت انگلیس دیده می شود . تنه ی ان قرمز رنگ و برگها عموما دو بدو در یک غلاف قرار دارند و طول سوزن ها به 7 سانتیمتر میرسد. از این کاج در جنگل کاری استفاده میشود . میوه ها تخم مرغی و تا 5/7 سانتیمتر طول دارند .

p.longifolia - کاج کاشفی

این گونه بومی هیمالیا بوده و در اوایل قرن بیستم ابتدا توسط مرحوم کاشف سلطنه به ایران وارد شده و در لاهیجان وجود دارد.

P. nigra- کاج سیاه

برگهای دوتای به طول 15 سانتی متر ؛میوه ها تخمه مرغی تا 8 سانتیمتر که قسمت داخل برچه ها ، سیاه رنگ است.

- کاج سنگی p. nigra

این کاج به علت داشتن دانه های درشت به کاج بادامی مشهور است و بومی نواحی مدیترانه بوده و در شمال ایران کاشته شده است . برهای ان به صورت دو تای به طول 12 سانتی متر و مخروط ان درخشنده و 12 سانتیمتر طول دارد. از دیگر کاجهای موجود در ایران میتوان به کاج حفار و کاج دریای اشاره کرد.

منبع: گیاهشناسی ۲ / دکتر منصور غلامی اورنده: مسعود ملکی