جوHordeum

گیاهی از تیره ی گندم و نوع گل اذین ان سنبله مرکب است. در هر محل اتصال سه سنبلک تک گلی وجود دارد . پوشه ها در این جنس کاملا باریک و پوشینه ها اغلب به دانه می چسبند . از این جنس تقریبا 11 گونه در ایران رویش دارد. گونه های جوی امروزی ازاجدادی چون جوی وحشی ایجاد شده است. گونه های جوی پیاز دار و جوی بنفش و جوی ساحلی جزو علفهای هرز محسوب می شود.

نام علمی:

- جو وحشی H. polystithum , H. sponateum

- جو پیاز دار H. bulbbosum

H.violaceum- جوی بنفش

- جو ساحلی H.marinum

خواص داروئی جو :

جوشانده ی جوانه ی جو دارای این خاصیت است که مانع عفونت معده که نتیجه گوشتخواری است می شود  ؛ و از رشد میکروبهای حصبه ، اسهال و وبا جلوگیری می کند و سایر میکروبهای موذی را می کشد واز همه مهمتر در جو سبز شده ، انسولین گیاهی به مقدار زیاد وجود دارد که قند خون را پائین می اورد . خوردن ماء الشعیر وهمچنین جوی خیس کرده ، معده وروده را پاک وضد عفونی می کند و پیری را درمان می نماید و از ابتلا به مرض قند جلوگیری کرده و این بیماری را معالجه می کند ، جو سه روز در اب خیس کرده و این مایع را بنوشید.

نان جو و همچنین غذاهای که با جو پخته شوند ، دارای مقدار زیادی ویتامین های «ب» هستند و در تقویت میکربهای مفید روده ها مؤثر میباشند و از این جهت است که دهاتی های که نان جو می خورند دیر پیر می شوند و موی سرشان نمی ریزد .

جو وسبوس ان ، یکی از بهترین درمان کلسترول می باشند . اگر خوردن نان جو را مخالف شأن خود

 میدانید دلخور نباشید ، سوپ سبوس جو و اشکنه ان نیز همین فوائد را دارد . با غذای خود گاهگاهی

سوپ با اشکنه یا دم کرده ی سبوس جو میل کنید . تمام منافعی را که یاد کردیم عاید شما می شود.